بیماری های شایع سالمندان

موسسه نیکو حامیان ایرانیان شماره ثبت: ۲۸۳۱۹


بیماری های شایع سالمندان

1 - فشارخون بالا

2 -  بیماری های قلبی 

3 -  سکته مغزی 

4 - دیابت

5 -  سرطان 

6 - بیماری های تنفسی 

7 - بیماری های مفاصل

8 - انواع اختلالات روانی

9 - مشکلات دهان و دندان 

10 - بی اختیاری ادراری

كه در اينجا ما به تجزيه و تحليل برخي از آنها مي پردازيم :

مشكلات قلبي

افرادی که مشکلات قلبی دارند چه نکاتی را باید رعایت کنند؟

- از خستگی  بدن بپرهیزند.

- الگوی تغذیه  را به خوبی رعایت نمایند و از پرخوری و مصرف غذاهای نامناسب خودداری کنند.

- سیگار نکشند. 

- داروهای تجویز شده از سوی پزشک را به موقع و به درستی مصرف نمایند.

- علایم و نشانه های خطر بیماری را بشناسند و به آن اهمیت دهند و به پزشک مراجعه نمایند.

ديابت

به افراد سالمند مبتلا به دیابت چه توصیه هایی می شود؟

- از مصرف قند و شیرینی بپرهیزند.

- در صورتی که اضافه وزن دارند وزن خود را کم کنند .

- از پاهای خود به دقت مراقبت کنند. هر روز به دقت پاها را از نظر وجود هرگونه زخم آزمایش کنند.

- در صورت بروز هرگونه اختلال در دید - مانند وجود نقاط سرگردان در دید - به پزشک مراجعه شود.

- پیاده روی  را فراموش نکنند.

مروری بر علل و علائم بیماری پارکینسون (Parkinson’s Disease)

  بیماری پارکینسون یا PD برای اولین بار توسط دانشمند بریتانیایی دکترجیمز پارکینسون در سال ۱۸۱۷ میلادی توصیف شد لذا نام این بیماری به او تعلق یافت. 

 ارتعاش دست وپا در حالت استراحت از علائم احتمالی پارکینسون است. این بیماری بر اساس چهار علامت مخصوص آن مشخص می شود:

•  ارتعاش دست و پا در حالت استراحت ( لرزش بیمار همزمان با ارتعاش دست و پا درحالت استراحت)

•  آرام شدن حرکت

•  سختی حرکت ( و خشک شدن ) دست و پا یا بدن

•  تعادل بد ( تعادل ضعیف )

در حالی که دو یا بیشتر از این علایم در بیمار دیده شود، مخصوصا ًوقتی که در یک سمت بیشتر از سمت دیگر پدیدار شود ، تشخیص پارکینسون داده می شود مگر اینکه علایم دیگری همزمان وجود داشته باشد که بیماری دیگری را نمایان کند. بیمار ممکن است دراوایل ، بیماری را با لرزش دست و پا یا با ضعیف شدن حرکت احساس کند و دریابد که انجام هر کاری بیشتر از حد معمول طول می کشد و یا اینکه سختی و خشک شدن حرکت دست و ضعف تعادل را تجربه می کند. اولین نشانی های پارکینسون مجموعه ای متفاوت از ارتعاش ، سفت شدن عضلات و تعادل ضعیف هستند. معمولا ً علایم پارکینسون ابتدا دریک سمت بدن پدیدار می شوند و با گذشت زمان به سمت دیگر هم راه پیدا می کنند.

تغییراتی در حالت صورت و چهره روی می دهد، از جمله ثابت شدن حالت صورت (ظاهرا ًاحساسات کمی بر چهره نمایان می شود) و یا حالت خیرگی چشم ( به دلیل کاهش پلک زدن). علاوه بر این ها، خشک شدن شانه یا لنگیدن پا در سمت تحت تاثیرقرارگرفته عوارض دیگر (عادی) این بیماری است. افراد مسن ممکن است نمایان شدن یک به یک این نشانه های پارکینسون را به تغییرات افزایش سن ربط بدهند،

از هر صد نفر بالای سن شصت سال یک نفر به پارکینسون مبتلا می شود و معمولا ًاین بیماری در حدود شصت سالگی آغار می شود. افراد جوانتر هم می توانند مبتلا به پارکینسون شوند. تخمین زده می شود که افراد جوان مبتلا به پارکینسون ( مبتلا شده درسن چهل یا کمتر ) ۵ تا ۱۰ درصد کل این بیماران را تشکیل می دهند.

● پیشرفت بیماری پارکینسون

بعد از بیماری آلزایمر، بیماری پارکینسون معمول ترین بیماری مخرب اعصاب به حساب می آید. پارکینسون یک بیماری مزمن و همیشه درحال پیشرفت است. این بیماری نتیجه از بین رفتن یا ضعیف شدن و لطمه خوردن سلول های عصبی در مغز میانی است.

این اختلال ها در مراکز کنترل بدن در مغز باعث به وجود آمدن علایم پارکینسون میشوند. علایم پارکینسون در مراحل اولیه بیماری ملایم و بیشتر اوقات در یک سمت بدن دیده می شوند و گاه حتی احتیاج به درمان پزشکی ندارند. ارتعاش در حالت استراحت یک علامت ویژه بیماری پارکینسون است، که یکی از معمولترین علایم های پارکینسون به حساب می آید. ولی بعضی از مبتلایان پارکینسون هیچ وقت با این مشکل برخورد نمی کنند. بیماران ممکن است دست لرزان خود را در جیب یا پشت پنهان کنند یا چیزی را برای کنترل ارتعاش در دست نگه دارند. لرزش می تواند بیشتر از هر محدودیت جسمی دیگر اثر منفی روحی داشته باشد.

با مرور زمان علایم اولیه بدتر و وخیم تر می شوند. یک رعشه ملایم تبدیل به یک ارتعاش مزاحم و ملموس می شود. ممکن است تکه کردن غذا و استفاده از دست مرتعش به مرور زمان سخت تر شود. آرام شدن حرکت می تواند مانع انجام عادات روزانه شود : لباس پوشیدن ، اصلاح صورت و حمام کردن ممکن است وقت بسیار زیادی از روز را بگیرند. تحرک ضعیف می شود و مشکلاتی بوجود می آورد مانند نشستن وبرخاستن از صندلی یا اتومبیل، و یا غلتیدن در رختخواب. راه رفتن آهسته تر می شود وبیمار حالت قوز پیدا می کند ( سر و شانه به طرف جلو تمایل پیدا می کند). صدای بیمار یک نواخت می شود. کمبود تعادل می تواند باعث افتادن بیمار شود. دست خط ریزتر و ناخوانا می شود. حرکات غیرارادی مانند حرکت دست درحال پیاده روی کم می شود.

علایم پارکینسون معمولا ًدست یا پای یک طرف بدن اختصاص دارد ولی با مرور زمان به دست یا پای سالم همان طرف هم سرایت می کند. این علایم پیشرفت می کند تا سمت دیگر بدن را هم تحت تأثیر قرار دهد. معمولا ً این پیشرفت تدریجی است اما سرعت این پیشرفت از بیمار تا بیمار تفاوت دارد. مهم است که بیماران پارکینسون در حال پیشرفت علایم با پزشک خود صحبت و مشورت کنند تا پزشک بتواند درمان را برای بیمارش فراهم کند زیرا بدن هر بیمار به طور مختلف و متفاوت به داروهای گوناگون واکنش نشان می دهد. هدف از درمان برای بیماران از بین بردن علایم نیست بلکه تحت کنترل درآوردن عوارض است. این امر می تواند به بیمار کمک کند تا مستقل عمل کند و یک کنترل مناسب برای این بیماری مزمن بوجود آورد. این بیماری از بین نخواهد رفت ولی کنترل عوارض آن می تواند تا حد زیادی جلوی ناتوان کردن و از کار افتادگی را بگیرد.

بیماران پارکینسون اغلب از این موضوع که بیماری آنها همواره در حال پیشرفت است،آگاه هستند و این موضوع می تواند باعث نگرانی شدید آنها شود. مبتلایان پارکینسون ممکن است بخواهند خود و مشکلات خود را بیش از حد نیاز تحت کنترل درآورند و خود را با دیگر افراد مبتلا مقایسه کنند. نگرانی در مورد پیشرفت بیماری و امکان ادامه کارهم غیرعادی نیست.

پیشگویی و تخمین زدن پیشرفت این بیماری در یک بیمار مشخص غیر ممکن است. سرعت پیشرفت و محدودیت های جسمی و روحی در بیماران مختلف متفاوت است. وقتی محدودیتهای جسمی پارکینسون به حدی برسد که کارهای روزمره سخت شوند، درمان علایم پارکینسون آغاز می شود.

آرتروز

بیماری آرتروز روی کیفیت خواب بیماران تأثیر منفی گذاشته و آنان را عصبی می‌کند

بی‌خوابی ناشی از آرتروز در میان سالمندان شایع است
پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج تحقیقات نشان می دهد بیماری آرتروز روی کیفیت خواب بیماران تأثیر منفی می‌گذارد به طوری که زمانی که درد این بیماری کنترل نشود فرد را عصبی ودچار استرس می‌کند.

آرتروز یا استئوآرتریت شایع‌ترین بیماری از دسته التهاب مفاصل است. در این بیماری غضروف مفصل صدمه دیده و کم‌کم ازبین می‌رود.

آرتروز ممکن است هر مفصلی را درگیر کند اما مفاصل بزرگ که وزن بدن را تحمل می‌کنند مثل مفاصل زانو و ران و ستون فقرات بیشتر در معرض ابتلا هستند.

اینک محققان می گویند بی‌خوابی شایع‌ترین مشکل بیماران مبتلا به آرتروز و ورممفاصل است.

پژوهشگران می گویند مهم‌ترین نکته برای بیماران مبتلا به آرتروز به ‌کارگیری روش‌هایی است که باعث کاهش درد و ناراحتی‌شان شود .

این تحقیقات نشان می‌دهد که ۲۳ درصد افراد مبتلا به بیماری آرتروز از بی‌خوابی ومشکلات مربوط به خواب رنج می‌برند در حالی که این مشکل در ۱۶ درصد افراد بدون بیماری ورم مفاصل دیده می‌شود.

مهم‌ترین علت به وجود آورنده آرتروز زانو چیست؟

- افزایش سن مهمترین عامل این بیماری است. با افزایش سن ساختمان غضروف دچار تغییر و تحول می شود، به طوری که آب زیادتری داخل غضروف می رود و در نتیجه تقریباً تمامی افراد مسن در صورت عکسبرداری متوجه آرتروز در مفاصل شان می شوند. عامل دیگرآرتروز، ارث است ؛ به خصوص آرتروزهایی که در خانم ها دیده می شود و به خصوص آرتروز بند انگشتان زمینه ژنتیک دارند. بنابراین کسانی که در خانواده خود افراد مبتلا به آرتروز بند انگشت داشته اند در معرض ابتلا به آرتروز هستند.

آیا چاقی در به وجود آوردن آرتروز مؤثر است؟

-  باید بدانیم که آرتروز به خصوص در مفاصل، لگن و زانو و بند انگشتان دست باچاقی نسبت دارد. مسلماً با چاق شدن، فشار روی مفاصل زانو و لگن زیادتر میشود و امروزه ثابت شده که هر ۵ کیلوگرم افزایش وزن بیش از حد نرمال می تواند ۱۰ تا۲۰ درصد عمر زانوها را کاهش دهد.

این اختلال با جنسیت و شغل چه ارتباطی دارد؟

-  آرتروز شغلی در آقایان بیشتر دیده می شود. بعضی از مشاغل هستند که خطر ابتلابه آرتروز را بیشتر می کنند. به طورکلی آرتروزهای اولیه درخانمها بیشتر است.  به خصوص در ناحیه بند انگشتان و در ناحیه لگن، ولی به طور کلی آرتروز در آقایان بیشتر دیده می شود.

آیا آسیبهای وارده به مفصل و ناهنجاریهای مفصلی باعث ایجاد آرتروز می شوند؟

-  یکی از عوامل مهم به وجود آورنده آرتروز، آسیب های مفصلی است. ما قوانین خاصی برای محافظت از مفاصل داریم و باید به مفاصل بها داده و آسیب های آن را جدی بگیریم.  افرادی که به دنبال ضربه فوتبال، مچ پایشان متورم می شود، اگر آن را جدی نگیرند ممکن است به تدریج دچار آسیب های مفصلی شوند. ضربات به صور مختلف می توانند آسیبهایی را به تاندون ، لیگامان و دیسک وارد کنند. از عوامل خیلی مهمی که شاید آموزش عمومی می طلبد، ناهنجاری های مفصلی است ؛ خصوصاً در ناحیه زانو ، دو بیماری داریم که افراد را به شدت مستعد آرتروز می کند و متأسفانه بدون علامت است. این دو بیماری پاپرانتزی و پاضربدری است. وقتی که دو تا مچ پا در حالت ایستاده به هم چسبیده میشوند، زانوها هم باید به همدیگر بچسبند. اگر فاصله ای بین دو زانو باشد، فرد دچاربیماری پاپرانتزی است و اگر این فاصله بیش از سه انگشت باشد، حتماً نیازاست که فرد به پزشک مراجعه کند.

 تمام این عوامل می توانند منجر به تشدید آرتروز بشوند ولی مهمترین عاملی که می تواند آرتروز را تشدید کند، وزن بالا، عدم استفاده صحیح از مفاصل و تحلیل عضلات است.

آرتروز، چه مفاصلی را بیشتر درگیر می کند؟

-  مفاصلی که در آرتروز دچار درگیری می شوند، خیلی اهمیت دارند؛ به خصوص آرتروز اولیه، فقط در مفاصل خاصی دیده می شود. به عنوان مثال آرتروز اندام فوقانی، بند انتهایی و میانی انگشتان دست و قاعده شست را درگیر می کند و در اندام فوقانی، هیچ مفصل دیگری که مبتلا به آرتروز اولیه شود وجود ندارد. پس اگر کسی بگوید آرتروز مچ دست یا آرتروز شانه دارم ، غلط است. در اندام تحتانی، زانو، لگن وشست پا دچارآرتروز می شوند. آرتروز مچ پا نیز در اندام تحتانی وجود ندارد و ناحیه ستون مهره ، ناحیه گردن و ناحیه کمری می توانند دچار آرتروز شوند.

مهمترین علامتی که فرد را به پزشک می کشاند چه علامتی است؟

-  درد مهمترین علامت است. درد آرتروز در ابتدا حالت مکانیکی دارد یعنی با راه رفتن و استفاده از مفصل، این درد بدتر می شود و با خوابیدن و استراحت، بهتر می شود.  این، برخلاف دردهای روماتیسمی است؛ در این دردها با استراحت ، درد بدتر می شود و با راه رفتن، آرام آرام درد التیام پیدا می کند. اما گاهی اوقات در آرتروز، حالت ژلهای در مفصل به وجود میآیدکه بعدازمدتی بی تحرکی فرد باید راه برود تا دردش آرام شود. این حالت را با سفتی صبحگاهی نباید اشتباه گرفت. سفتی صبحگاهی مشخصه بیماری های روماتیسمی است که معمولاً بیش از یک ساعت طول می کشد، در حالی که ژله ای شدن با برداشتن چند قدم برطرف می شود.گاهی اوقات سفتی در مفاصل باعث می شود که فرد به پزشک مراجعه کند؛ مثلاً در ناحیه انگشتان دست ممکن است فرد بیدار شده و متوجه شود انگشتانش سفت هستند یا در ناحیه گردن احساس خشکی کند. گاهی اوقات نیز آرتروز به صورت برجستگی های بدون درد در استخوان ها جلوه می کند؛ به عنوان مثال در انگشتان دیده می شود؛ برجستگی هایی که خصوصاً در زنان، بعد از یائسگی در بندهای انتهایی یا میانی انگشتان دیده می شود و معمولاً بدون درد هستند. گاهی اوقات نیز آرتروز ، خودش را به صورت صداهای غیر معمولی و خرت خرت در مفاصل نشان میدهد که در افراد مسن بیشتر است.

آیا این بیماری قابل درمان است؟

-  بله، درمان های آرتروز شامل درمان های غیردارویی، دارویی و جراحی است. درمانهای غیردارویی در مرحله اول شامل آگاهی دادن به بیمار است. خیلی از بیماران ازآرتروز می ترسند و هراس دارند که این بیماری ظرف یکی دو سال، آنها را زمین گیرکند. آرتروز آهسته پیشرفت می کند و باید بدانیم که اگر درمان نشود می تواند منجر به زمین گیرشدن بیمار شود و مهمترین چیزی که در قسمت آگاهی دادن باید به بیماران انتقال بدهیم، تغییر در وضعیت زندگی آنها و فرم ورزش کردنشان است. چون مفصل مبتلابه آرتروز یک مفصل سالم تلقی نمی شود و فشارهای بیش از حد، منجر به آسیب مفصلی میشود، آموزش دادن اینکه فرد از مفصل مبتلا به آرتروز چگونه استفاده کند، بسیار مهم است. بسیاری از بیماران با همین آموزش ها به مقدار قابل توجهی جلوی پیشرفت آرتروزشان گرفته می شود.

این آموزش‌ها شامل چه توصیه‌هایی هستند؟

-  به عنوان مثال در ناحیه زانو؛ ما به بیمارانی که دچار آرتروز زانو هستند توصیه می کنیم که چهار زانو یا دو زانو ننشینند و از حرکاتی که منجر به خم و راست شدن مکرر زانو می شود پرهیز کنند، از سربالایی و سر پائینی کمتر بالا و پائین بروند،  خصوصاً سرازیری. به خصوص در مراحل پیشرفته تر آرتروز به بیماران توصیه می کنیم که فرم نمازخواندن شان را تغییر بدهند، ازخم کردن زانو پرهیزکرده وازتوالت فرنگی استفاده کنند. یا در ناحیه گردن که امروزه آرتروز به خاطر نوع مشاغل خیلی زیاد درافراد به وجود می آید، پرهیز از خم نگه داشتن گردن و نرمش های حین کار برای پیشگیری از آرتروز گردن بسیار مهم است؛ به خصوص به راننده ها توصیه می کنیم که رانندگی های طولانی نکنند. امروزه ما توصیه می کنیم که در اماکن کاری به خصوص کامپیوترها را دریک موقعیت مناسب قرار بدهند و هم سطح گردن باشد؛ به طوری که فرد برای نگاه کردن به کامپیوتر گردنش را خم نکند یا از صندلی های گردان یا میزهای شیب دار استفاده کنند وبه خصوص کسانی که آرتروز گردن دارند، برای دیدن تلویزیون درست روبه روی تلویزیون قرار بگیرند و از پهلو به آن نگاه نکنند.

زانوبند، گردن بند و گرما و سرمای موضعی تاچه حد در درمان آرتروز مؤثرند؟

-  بیماران می توانند از زانوبند و گردن بند در مواردی که پزشک شان صلاح می داند استفاده کنند. امروزه می دانیم که استفاده بی رویه و مفرط از زانوبند و گردن بند منجر به تحلیل عضلات می شود و در نتیجه شدت روند آرتروز پیشرفت خواهد کرد؛ در حالیکه تمام سعی ما بر این است که مفاصل اطراف ناحیه آرتروز را به نحوی درست تقویت کنیم. بعضی مواقع بیماران متوجه می شوند که گرما یا سرمای موضعی می تواند دردشان را تخفیف دهد؛ به خصوص در دردهای مزمن، بیماران بیشتر تمایل به استفاده از گرمای موضعی دارند و در دردهای حاد، سرمای موضعی می تواند التهاب ناحیه آسیب دیده را کاهش دهد. در استفاده از گرمای موضعی باید بدانیم که گرما باید بین ۴۰ تا ۴۵ درجه و بین ۳ تا ۳۰ دقیقه باشد. در مفاصلی که خونریزی کرده اند، استفاده از گرمای موضعی صحیح نیست.استفاده از کفی های داخل کفش و استفاده از کفش مناسب، کمک زیادی به کنترل علائم آرتروز می کند.

رژیم‌های غذایی چطور



بازديد : 2729 بار

کلمات کليدي : استخدام,اعزام,پرستار,مراقب,نگهدار,خانم,آقا,مرد,زن,جهت,پرستاری,مراقبت,نگهداری،از,کودک,سالمند,بچه,نوزاد,بیمار,معلول,عقب مانده,ذهنی,جسمی,کارگر,ساده,موسسه,نیکو,حامیان,ایرانیان,ثبت28319,استخدام پرستار,پرستار خانم,پرستار آقا,پرستار کودک,پرستار سالمند,در منزل,بیمارستان,فیزیوتراپ,فیزیوتراپی،پرستاری از بچه,پرستاری از کودک,پرستاری از نوزاد,پرستاری از بیمار,پرستاری از سالمند,از پیرزن,پیرمرد

آمار کاربران
نظرسنجی
نظر شما درباره سایت

خیلی عالیه
میتونه بهتر باشه
جای کار داره
بهترین سایته
نظری ندارم!



نتایج
نظرسنجی ها

تعداد آراء: 5
نظرات : 0
جدیدترین تصاویر